απο μαύρο σε άπρο και απο άσπρο σε μαύρο

Δεν ξέρω γιατί αλλά οι σχέσεις μου φαίνονται δύσκολες.
Πολύ δύσκολο να σε καταλάβουν και να τους καταλάβεις.
όχι ότι νομίζεις πως πάντα εσύ έχεις δίκιο..όχι.
δεν είναι αυτό.ακούς..προσπαθείς να κατανοήσεις.συζητάς.αλλά κουράζεσαι ρε γαμώτο..
όλα φθείρονται ..που πήγαν οι στιγμές που νιωθες ερωτευμένος φουλ και τώρα απλά νιώθεις λίγο πεταλούδισμα..?ούτε καν αυτό..υπάρχει κάτι πιο βαθύ αλλά γιατί να μην σου αρκεί??γιατί ??τελικά έτσι θα γίνεται.
θα αλλάζουμε συντρόφους κάθε φορά που "βαριόμαστε" και που κουραζόμαστε να καταλαβαίνουμε τους άλλους?
δεν ξέρω.το βλέπω πολύ αντιδραστικά.παρ' ότι είναι εμπειρίες και αναμνήσεις όλα αυτα που χτίζεις-οι σχέσεις που αλλάζεις..οι φιλίες οι καινούριες που κάνεις..- μου φαίνεται δύσκολο να φύγεις απο κάτι που χεις αφοσιωθεί τόσο απλά για να πας σε κάτι άλλο.Που και στην τελική ΠΟΥ ΞΕΡΕΙΣ τι θα συναντήσεις..
Να γαμηθείς ψυχολογικά κλπ κλπ..ας μη τα λεμε γιατί αυτά είναι τα χαρντκορ της υπόθεσης.
->ο πανικός της στιγμής που λες ΤΕΛΟΣ μεσα σου
->ο πανικός του ότι πάντα θα σαι μόνος σου και πάντα έτσι θα καταλήγεις
_>ο πανικός πως δε θα μπορέσεις να ανεχτείς ποτέ ξανά κανέναν αλλά ούτε και εσένα κανένας ενδεχομένως..και ούτω καθ'εξής..
_>..
ΚΛΠ.ξέρετε για τί μιλάω.

πφ..ίσως η αγάπη εμένα να μου αρκεί...ίσως..θέλω να μου αρκεί.γιατί αυτό είναι τελικά που μένει στο χρόνο.κανένας ενθουσιασμός.μόνο η αγάπη..