μικροί ήρωες

Πολλές φορές νιώθω σαν ήρωας.Ήρωας σε κάποια ιστορία..σε κάποια σελίδα ενός βιβλίου,ενός σεναρίου,
ενός σκοτεινού παραμυθιού. Μου φαίνεται πολύ περίεργο όταν εγώ αντιλαμβάνομαι τον εαυτό μου
ως πρωταγωνιστή .
Δεν έχω ένα δευτερεύοντα ρόλο ή μια δευτερεύουσα θέση .
Είμαι εγώ αυτός που θα κάνει τη διαφορά .Πάντα έτσι πίστευα.
"Δε μπορεί λέω..κάτι θα κάνω και εγώ που θα κάνει τη διαφορά σε κάτι.."
που θα το σκέφτομαι και θα λέω .."Ένιωσα γενναίος,δυνατός,αναζωογονημένος "
Όπως είναι και όταν νιώθεις έντονα τις αχτίδες του ήλιου να περνούν και να μπλέκονται στα μαλλιά σου..
όπως είναι όταν οι στάλες της βροχής πέφτουν πάνω σου και εσένα το μόνο που σε νοιάζει
είναι πως είσαι χαρούμενος που τις ένιωσες.
Κάτι το τόσο αγνό και έντονο που ξυπνάει τις αισθήσεις.

Έτσι πιστεύω πως ζουν οι ήρωες.Έντονα ..βιώνουν τα απλά πράγματα έντονα .
Δεν παρατηρούμε..αυτό είναι το πρόβλημα μας.
Βάζουμε ταμπέλα μέχρι και στα πάρκα,στα γρασίδια,στις παιδικές χαρές..
δε θα μπορούσαν απλά κάποια πράγματα να μην έχουν όνομα ?
Απλά δεν τους πάει..
Kι αυτά ήρωες είναι .Μέσα από την απλότητα τους βγάζουν έναν ηρωισμό.
Που όσα κι αν έχουν περάσει απτ'την ξεροκεφαλιά των ανθρώπων εκείνα στέκονται..
ακόμα πράσινα και χαρούμενα ..