Ακούγοντας ένα γνώριμο τραγούδι ..

"...Χρώματα αγάπης και χρώματα βίας...Θάψε τις κούκλες κι όλα τα πλαστικά σου όπλα , μαχαίρια , πιστόλια κάθε είδους κόλπα .."
ΚΒ
σκέψεις ακούγοντας Κωνσταντίνο Βήτα ..

ΠΕΡΝΩΝΤΑΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΧΡΩΜΑΤΙΣΤΟΥΣ ΚΟΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΈΝΤΟΝΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ
ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ ΠΩΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΕΙΣ
ΣΙΓΟΥΡΑ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΚΟΙΤΑΖΕΙΣ ΣΤΟΝ ΚΑΘΡΈΦΤΗ
ΑΛΛΑ ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΛΛΟΣ ΟΤΑΝ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΩΡΕΣ Ο ΗΛΙΟΣ ΠΕΦΤΕΙ
ΚΟΙΤΑΖΕΙΣ ΜΑΚΡΙΑ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ, ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΠΟΥ ΣΟΥ ΔΙΑΛΕΞΑΝ..
ΔΕΝ ΤΟΝ ΔΙΑΛΕΞΕΣ.ΤΟΥΣ ΤΟ ΕΙΠΕΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΣΕ ΑΚΟΥΣΑΝ ..
ΠΩΣ ΟΤΑΝ ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ ΦΥΓΑΝΕ ΚΑΙ ΤΑ ΠΛΑΣΜΑΤΑ ΦΥΓΑΝ ΜΑΚΡΙΑ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΟΥ
ΧΑΘΗΚΕ ΚΑΠΟΥ ΕΡΗΜΙΚΑ ..ΧΩΡΙΣ ΖΩΗ , ΜΟΝΟ ΜΕ ΑΤΜΟΥΣ ΝΑ ΖΕΙΣ ΚΑΙ ΜΕ
ΗΛΕΚΤΡΙΚΗ ΚΑΡΔΙΑ .
ΗΛΕΚΤΡΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ..ΕΙΚΟΝΕΣ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ ΠΟΥ ΚΟΙΤΑΣ ΝΑ ΑΧΝΙΖΟΥΝ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΜΑΥΡΑ ΚΑΡΒΟΥΝΑ .
Η ΜΑΥΡΗ ΣΟΥ ΨΥΧΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΑΥΡΗ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ ΠΟΥ ΣΟΥ ΠΗΡΑΝ ΟΙ ΑΛΛΟΙ
ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ , ΟΙ ΦΟΒΙΣΜΕΝΟΙ
ΚΑΘΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΠΑΓΚΑΚΙ ΤΟΥ ΜΟΥΧΛΙΑΣΜΕΝΟΥ ΠΑΡΚΟΥ ΠΟΥ ΠΑΙΖΕΣ ΜΙΚΡΟΣ .
ΗΣΥΧΙΑ .
ΤΟ ΤΙΠΟΤΑ .
ΚΑΝΑΜΕ ΛΑΘΟΣ .