πάλι στο μηδέν ;

κάποια πράγματα ίσως τελικά να μην μπορούμε να τα ξεπεράσουμε ποτέ .

Μπορεί να ξεθωριάσει η ανάμνηση τους σίγουρα αλλά αν μιλαμε για ολοκληρωτικό delete... - τουλαχιστον στο δικό μου το μυαλό - όχι .

Άλλωστε όλοι έχουμε κάτι μέσα μας που μας έχει σημαδέψει είτε καλά είτε άσχημα στο παρελθόν μας κ ακόμα το κουβαλάμε .

Άλλοτε μπορεί να γελάμε με τη σκέψη του κ άλλοτε να μιας πιάνει μια ελαφριά μελαγχολία..ένα επιφανειακό και ανώδυνο ''γιατί'' .

Είτε μιλάμε για το πρόσφατο παρελθόν είτε για το πιο μακρινό ο πόνος είναι πόνος κ η χαρά είναι χαρά .

Με την ανάμνηση της χαράς θα χαμογελάσεις...φυσικό επακόλουθο ..εμα ναι..

Νομίζω σήμερα δε θέλω να κινηθώ κάπου συγκεκριμένα .

Περνάω ίσως την πιο μπερδεμένη φάση της ζωής μου και έχω την τάση να θέλω να μπουρδουκλώνω και τους άλλους  .

Προσπαθώ να κάνω το παρόν παρελθόν  και να πω πως το αύριο είναι μια καινούργια μέρα και πως θα χαμογελάσω λίγο πιο αληθινά αυτή τη φορά .

βήμα βήμα ..λίγο λίγο ..θα ξεχάσω ..θα σταματήσω ε..να σκέφτομαι ..να τρώω φλασιές ..το προσωπο σου ..τα λόγια σου  δε θα τ 'ακούω' στο κεφάλι μου ..θα γίνουν κάτι το ακαταλαβίστικο..ένας θόρυβος ..

άντε να γίνουν ολα αυτα γιατί χανόμαστε μέσα μας