Σάββατο 14 Απριλίου 2012

τι γινεται;

ακούγοντας ray charles.πριν από λίγες ώρες ακούγαμε όλοι μαζί στο αμάξι .σε είδα να συγκινείσαι καθώς μάλλον θα προσπαθούσες να επαναφέρεις -όπως κάνεις πάντα άλλωστε-στο μυαλό σου εικόνες παιδικές.. γονείς που πλέον δεν είναι μαζί σου για να ευχηθούν 'χαρούμενα γενέθλια'.


Πως άλλαξε ο καιρός ..γ πότε έγινες πατέρας και τώρα κοντεύεις τα 60 σου .
Κι εμένα νομίζεις δε με φρικάρει αυτό?

τρέμω στην ιδέα του ότι είμαι μοναχοπαίδι .
τρέμω γενικά και ειδικά .
τρέμω να πω ακριβώς τις πιο αληθινές μου σκέψεις.
φοβάμαι πως αν τις γράψω θα ' επισφραγιστούν ' κατά κάποιο τρόπο και θα ναι αναπόφευκτο να τις ανατρέψω.
Στο μυαλό μου μόνο αλλεπάλληλες εκρήξεις νιώθω να γίνονται τώρα .

νιωθω οτι καπου σε 'εχασα'
δεν ξερω σε ποιο σημειο εγινε αυτο.μαλλον εκει π σταματησες λιγο να με ακούς και εγω τα πηρα και δε σου μιλησα ποτε ξανα το ιδιο.
Ήθελα να καταλάβεις πως μεγάλωσα και πρέπει δυστυχώς να το δεις και εσύ αυτό .
Λες αυτο να μας αλλαξε ή μηπως το οτι και οι δυο τελικα μεγαλωνουμε ? ..και αυτο θα γινοταν ουτως ή άλλως?
..αη χαβ νοου φακινγκ αηντια..

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου