Ας ανοιξει καποιος το φως

Οι τοίχοι κλείνουν και εσύ ολο λαθος επιλογές εισαι ..γιατι κοντευεις να παθεις ασφυξία.
Τις λάθος επιλογές τις σκέφτομαι σαν άσχημα τρολ που μ εχουνε παρει όμηρο και απλά μου κάνουν κάθε λογής βασανιστήρια .
Στη φάση που είσαι απλά θες να είσαι σ ενα αδειο δωματιο μόνος σου..κοιτάζοντας το ταβάνι
και καπνιζοντας μεχρι να μην αντεχουν αλλο τα πνευμονια κ το μυαλο σου.
Λες κ έτσι θα φύγει το προβλημα
Φάσκω κ αντιφάσκω μέρα παρά μέρα .
Μήπως έτσι νιώθω τελικά??
Το συναίσθημα τ ότι δε μπορεί κ α ν ε ι ς να σε βγάλει απ'τη μαυριλα σου παρα μόνο ο ιδιος σου ο εαυτός όλοι το χουμε νιώσει.
Αυτή δεν ειναι μια απλή μαυρίλα .είναι μια μαύρη τρύπα που σιγα σιγα ρουφάει κάθε ίχνος του εαυτού σου και στο τέλος σε τραβάει όλο μέσα της .
Δε βλέπω το φως...και οχι δεν φταιει το οτι βαριεμαι να παω απεναντι κ να γυρισω το διακόπτη
για να φωτιστει ο χώρος.
Δεν το βλέπω πραγματικά .Δεν το βλέπω!