ζομπι λιβιν'

σερνεσαι απ'το ένα κρεβάτι στο άλλο..
απ'το κρεβάτι στον καναπέ και απ'τον καναπέ στο κρεβάτι ..
Δεν μπορείς να πάρεις τα πόδια σου .Κάνεις ένα καφέ ..δεύτερο καφέ..τρίτο καφέ..και πάλι
δε "ξυπνάς".
Παίρνεις και κανα φίλο σου τηλέφωνο αλλά μετά από λίγο συνειδητοποιείς ότι όχι μόνο
δεν έχεις όρεξη να μιλήσεις αλλά και να σκεφτείς γενικότερα τί να πεις.
Έτσι περιορίζεσαι στα κλασσικά βαρετά.Λες και μιλάς στη γιαγιά σου να πούμε που
είναι και καμιά 80αρια χρονων ..έλεος ξύπνα γαμώ!ξύπνα!
δεν έχεις να μιλήσεις για τίποτα καλύτερο από το τί καιρό έχει και το τι έφαγες σήμερα?
ξέχασες να ζεις λίγο?έγινες κ εσύ απ'αυτα τα μίζερα άτομα που
είναι όλη την ώρα μπροστά από μια οθόνη βλέποντας αμερικάνικα series και κλαίνε για
μη υπαρκτές καταστάσεις και μη υπαρκτούς χαρακτήρες?
Κατέληξα πάντως και σε κάτι..
Ότι όσο σκατά κι αν είσαι , ότι φάση κι αν περνάς ΜΗ λιώσεις στις ταινίες και στις κλασσικογκομενεκλαψουριζε σειρές γιατί  το πιο πιθανό είναι από σκατα να γίνεις Αποοοοσκατααα!
γκεγκε?
αντε τώρα να το πω και στον εαυτό μου αυτό λίγο..προς το παρόν μόλις ολοκληρώθηκε το
νταουνλοουντ της δεύτερης σεζόν του breaking bad ..η σαπίλα συνεχίζεται και τη μοιράζομαι μαζί σας .