μπιρι μπιρι

κάθομαι στο πληκτρολόγιο και για πρώτη φορά εδώ μετά από πολύ καιρό δεν

ξέρω τί θέλω ακριβώς να γράψω.

Ίσως γιατί και τα συναισθήματα είναι πολύ ανάμικτα και γενικά γιατί είμαι μάλλον ακόμα πολύ μπερδεμένη ..

Με έχουν μπερδέψει πάρα πολύ τελευταία..πάρα πολύ.

Συνειδητοποίησα πως δεν καταλαβαίνω τους ανθρώπους .

Δε φτάνει τελικά που εγώ καταλαβαίνω τον εαυτό μου.

Άλλα όλα αυτά είναι πάλι γενικότητες και μαλακίες.

Θέλω κάτι πολύ συγκεκριμένο .Θέλω μια φορά να μου πουνε κάτι μπροστά στα μούτρα μου

και να το εννοούν.

Δε με φόβισε ποτέ το τετ-α-τετ .Το θεωρώ ότι πιο ειλικρινές και ξεκάθαρο υπάρχει.

άσε που τελειώνεις κ μια ώρα αρχύτερα ..

Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου τελικά.σα κωλογρια ακουστηκα παλι.Τί βάθος πια κι αυτό .έλεος .έχει καταντήσει γραφικό .

Θέλω ένα καινούργιο ερέθισμα..κάτι να απασχοληθεί το μυαλό μου.Κάτι καινούργιο..κάτι να 

χρωματίσει αυτό που έχω ξεχάσει εγώ η ίδια να χρωματίζω στη ζωή μου.

Οτιδήποτε..προς το παρόν μάλλον θα πάρω μια άσπρη κόλλα..τους 3 πιο αγαπημένους μου μαρκαδόρους και τα καλύτερα μολύβια μου και θα αρχίσω να χρωματίζω εναν κόσμο πάνω στο χαρτί .

Για τώρα θα με κάνει λίγο πιο χαρούμενη και λίγο πιο παιδί .

Μήπως αυτό μας λείπει τελικά ?Ξεχάσαμε την παιδικότητα μας?αυτο φταιει..ξεχάσαμε να ξεχναμε..ξεχασαμε πως είναι να χτυπάς ,να κλαις για 5 λεπτά και να σηκώνεσαι σα να μην έχει γίνει τίποτα με το που σε φωνάξει ο φίλος σου απ'την απέναντι πλατεία να πας να τρέξετε μαζί .

αυτό το "ξεχνάω" πολύ μου λείπει..

να πέφτω και να σηκώνομαι χωρίς να χει γίνει τίποτα..δηλαδή να χει γίνει αλλά να το περνάς λίγο πιο 

ανώδυνα πως το λενε..

αυτά..αιντε κ καλό ξημέρωμα